Bajki filozoficzne. Jak żyć na Ziemi? Michel Piquemal

bajki filozoficzne jak żyć na ziemi

Dobrze jest żyć na Ziemi, choć czasem brakuje mi tu bardzo jednego: MĄDROŚCI, która trafia prosto do umysłu i serca. Kiedyś człowiek chodził w prostym stroju i nie mógł wysłać sms-a, ani nawet zrobić sobie zdjęcia z dzióbkiem, ale w zaciszu domostwa albo w beczki ( Diogenes) rozmyślał o sensie życia, stworzeniu świata czy różnicy pomiędzy dobrem i złem. Czasami zapraszał innych, aby podzielić się swoimi refleksjami i usłyszeć ich zdanie, a potem zażarcie bronić swoich racji. ROZMYŚLANIE było kiedyś zajęciem budzącym szacunek, jaka szkoda, że było to dawno temu w zacofanej przeszłości…

Wybaczcie sarkazm, dopiero trzymając w ręce COŚ NAPRAWDĘ MĄDREGO odczuwamy prawdziwą tęsknotę za starym światem, w którym MYŚL miała swoją wartość. Bajki filozoficzne Michela Piquemala są dla mnie jak balsam dla zbłąkanej duszy, czytam je na głos i po cichu, podkradam dziecku i inhaluję zawartość. Te bajki są nie tylko dla dzieci. Dla młodych czytelników będą podwaliną samodzielnego myślenia i wrotami do innego świata, w którym jedynymi gadżetami są umysł i serce. Dorośli będą mogli zaciągnąć na chwilę hamulce i uspokoić wewnętrzny galop nie wchodząc do beczki, ani nie udając się do odludnej pustelni. A teraz otwórzmy razem książkę i dowiedzmy się…jak żyć na Ziemi!

Albo przynajmniej spróbujmy szerzej otworzyć oczy. Kolejna część bajek różni się trochę od swoich poprzedników. Jest trudniejsza i znaczną część przypowieści napisał sam autor, w komentarzach nie da się również nie dostrzec emocji, które nim kierowały. Głównym tematem jest ekologia, Ziemia i to co z nią robimy, ale Michel Piquemal pokazuje również obraz współczesnego świata, jego bolączek i ślepego podążania w kierunku komercjalizacji i „postępu”, cokolwiek rozumie przez to słowo człowiek XXI wieku.

DSC_1195

Bajki są jednak ciche i spokojne. Ich język i klimat wciąga nas do pełnego wdzięku świata prostoty i błogiej zadumy. „Przepływają” przez czytelnika pozostawiając po sobie delikatne zapachy, subtelne dźwięki i jakieś światełko, które długo nie gaśnie. Obserwujemy kolibra chcącego ugasić pożar kropelkami przenoszonymi w dziobie i starca sadzącego drzewa, których owoców nigdy nie zobaczy i nie zamierzamy z nich szydzić. Czytamy przypowieść o mędrcu i złodzieju i zastanawiamy się z jakich przedmiotów moglibyśmy zrezygnować, ile zabawek, butów, bibelotów przesłania nasze „światło księżyca”. Opowieść o pękniętym dzbanie pokazuje nam piękno niedoskonałego i to, że każdego powinno się traktować życzliwie.

DSC_1196

Przypowieść za przypowieścią, bajka z bajką, tematy zmieniające się strona za stroną, jednak przyporządkowane jednej idei: drodze, po której porusza się współczesny człowiek. Nie jest to najpiękniejsza ścieżka i naprawdę nie ma się czym chwalić. Traktujemy Ziemię jak swoją własność, nie dbając o to, co dostaną w spadku przyszłe pokolenia, uciekamy od wielu ważnych tematów, nie szanujemy współmieszkańców naszej planety. Pieniądz stał się dla wielu religią, a w biegu po „więcej” zapomnieliśmy o podstawowych wartościach. Ale „Bajki” nie pełnią roli oskarżyciela, są raczej kierunkowskazem dla młodego pokolenia, które wszystko może jeszcze zrobić inaczej, lepiej.

DSC_1197

Na pytanie: „Jak żyć na Ziemi?„, istnieje tylko jedna odpowiedź. MĄDRZEJ. Zacznijmy od czytania z dziećmi mądrych książek. „Bajki filozoficzne” znakomicie się do tego nadają.

koszyk_blog

 

 

Jedna myśl nt. „Bajki filozoficzne. Jak żyć na Ziemi? Michel Piquemal

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *